2017_01_28 Anke van hal

Verder van huis

Kleiner wonen en  jezelf ontdekken op fietsvakantie in Limburg, zo halen we de klimaatdoelen. Het was deze week de kop van een nieuwsbericht van de NOS. Allerlei jongerenorganisaties deden allerlei voorstellen voor overheidsbeleid omdat ze de klimaatdoelstellingen van het kabinet niet ver genoeg vinden gaan.

Tja.

Ik vind het enerzijds zo mooi, de overtuiging dat als iedereen zich maar aanpast we er wel komen. Het maakt me nostalgisch, want ik dacht ook zo (en terwijl ik het schrijf, haat ik mezelf. Want wat had ik een hekel aan al die ouderen die destijds zo vertederd  op mijn idealisme reageerden). Anderzijds maakt het me ook een beetje wanhopig. We leven in een democratie en heel veel mensen hebben tijdens de verkiezingen laten weten het klimaatprobleem niet de hoogste prioriteit te geven. Desondanks is het nieuwe kabinet voornemens ons land gasloos te krijgen en de Parijse klimaatdoelstellingen te halen. Je zou  kunnen stellen dat ze  laten zien de opgave serieus te nemen. Helpt het dan hen te zeggen dat ze hun achterban moeten dwingen in te leveren waar ze zo hard hun best voor hebben gedaan en altijd van gedroomd hebben? Een groot huis bijvoorbeeld en een verre vliegvakantie? Ik denk het niet.

Blijft de vraag; als dat niet werkt, hoe gaan we het dan redden? En dan kom ik gelijk weer met m’n stokpaardje; de wensen van mensen centraal stellen en ze niet dwingen te doen wat ze niet willen maar te verleiden tot het doen wat goed is. Mijn boodschap aan alle mensen die hun uiterste best doen om ons land duurzamer te krijgen luidt dan ook; zoek consequent, met veel creativiteit, o.a. bij het ontwerpen van producten, maar ook bij het aanbieden van diensten, steeds naar de koppeling tussen dat wat wel erg belangrijk  wordt gevonden door veel mensen en de milieubelangen. Ik geloof daar veel meer in dan in een collectieve gedragsverandering want hoewel ik wezenloze bewondering heb voor mensen die consequent zo energiezuinig mogelijk leven of stoppen met vlees eten,… er is maar een heel klein clubje van mensen die hun gedrag kunnen veranderen op basis van hun idealen. Ik wilde dat ik kon zeggen dat het anders was, maar ik hoor daar niet bij. Ik doe niet zo gemakkelijk uit mezelf ‘goed’ omdat de verleidingen  het ‘niet goed’ te doen simpelweg te groot zijn. Als mijn spieren het niet af hadden laten weten was ik waarschijnlijk nog steeds te lui om veel te bewegen  (en had ik nooit ontdekt hoe fijn ik wandelen vind). Zonder de vegetarische slager die zo lekker ‘wat-geen-vlees-mag-heten’ maakt en de wetenschap dat vlees niet alleen dier- en milieuonvriendelijk is maar ook niet zo gezond,  lukte het me waarschijnlijk minder goed minder vlees te gaan eten dan nu het geval is, en als er geen mooie betaalbare mens- en milieuvriendelijke mode en meubels  te koop waren had ik daar waarschijnlijk niet in geïnvesteerd. Hetzelfde geldt voor auto’s.

Dus zorg dat er producten en diensten komen die het gemakkelijk en aantrekkelijk maken om je milieubewust te gedragen. Want het goede nieuws is; het is maar een klein groepje mensen voor wie het klimaatprobleem de hoogste prioriteit heeft maar het is ook maar een klein groepje die het helemaal niet belangrijk vindt. Vrijwel iedereen vindt het prettig als dat wat men doet, goed is voor het milieu. Als kleine woningen het comfort en de leefkwaliteit van grote woningen evenaren of overtreffen is er kans  dat mensen kleiner gaan wonen. Maar ik zie niet in hoe je de fietsvakantie in Limburg aantrekkelijk gaat krijgen voor mensen die al jarenlang dromen over een trektocht door Vietnam of niks liever doen dan zonnen aan de Spaanse kust. Daar gelden andere oplossingen voor. Hogere vliegprijzen bijvoorbeeld als gevolg van het consequent toepassen van het principe ‘de vervuiler betaalt’. Ik noem maar wat. Waarschijnlijk ziet een groot deel van de mensen daar de redelijkheid van in. Maar van  inwoners van ons land verwachten dat ze simpelweg hun dromen opgeven terwijl allerlei andere partijen wel zonder consequentie niet-duurzaam door kunnen gaan, kan de weg niet zijn. Dat wekt weerstand en brengt politieke partijen aan de macht die waarschijnlijk veel minder ambitieus zijn dan onze nieuwe complexe coalitie van uitersten. En dan zijn we verder van huis.

Dit blog is geschreven door Anke van Hal.