Beter voor iedereen

Dit blog is geschreven door René Schellekens.

Situatieschets:

Het is nu ongeveer 8 jaar geleden dat ik mijn woning kocht van de Woningbouwcorporatie. Ik was er dolgelukkig mee, mijn eigen huis, mijn bezit. De hypotheek was niet veel hoger dan de huur. Dus dat was geen enkel probleem. Twee jaar geleden bleek dat ik mijn dakgoot moest vervangen, een aardige kostenpost. Kijk, mijn kozijnen schilderen kan ik zelf, maar dit soort dingen moet ik toch echt uitbesteden. Ik sloot een kleine lening af voor mijn dakgoot en die is nu bijna afbetaald. Gelukkig maar want die extra lasten kan ik er eigenlijk niet bij hebben. Ik ben al blij als ik mijn hypotheek en de energierekening betaald heb en voldoende overhoud voor eten en kleding. Dan heb ik ook nog de schooluitjes van mijn kinderen, die ook altijd voor onverwachte kosten zorgen. De wijk waar ik woon is door de jaren heen wat verwaarloosd. De betonnen trapveldjes zijn gescheurd en verzakt. Die enkele keer dat mijn kinderen er een balletje trappen, vallen ze geheid hun broek kapot. Moet dat weer worden opgelost. Als er niemand voetbalt hangen er allerlei jongeren met scooters rond. Ouderen in de buurt mijden die plekken. Ze vertrouwen de rondhangende groepjes jongeren niet. Ik denk dat ze zich geen zorgen hoeven maken, ik ken enkele van die jongens. Maar je hoort en ziet van alles in het nieuws natuurlijk. Dat maakt veel mensen in de buurt argwanend en voorzichtig.

Vorige week was er een bijeenkomst in de buurt georganiseerd door de gemeente. Het zou over onze buurt gaan, daarom dacht ik dat ik daar naartoe moest. Ik wil graag het beste voor mijn buurt, er met zijn allen iets van maken. De bijeenkomst ging over gas. De leidingen waren verouderd of zo en die wilden ze niet vervangen, omdat dat te duur was. Wat wilden we dan in de wijk? Het ging over energiebesparing, warmte in huis, elektrisch koken en zo. Om mijn energierekening betaalbaar te houden zou ik moeten gaan isoleren en andere verwarming in mijn woning laten plaatsen. Het ging allemaal nog wel zeker tien jaar duren, maar er zou wel heel veel veranderen. Ik schrok hiervan en raakte eigenlijk wat in paniek. Ik zou flink moeten investeren in mijn woning en dat wil ik ook best, maar hoe? En waarom is die energiebesparing en dat gas nu zo belangrijk? Terwijl er in de buurt volgens mij wel belangrijkere dingen zijn die eens aangepakt moeten worden. Die veldjes bijvoorbeeld, al dat beton en het rondslingerend afval. Waarom komt de gemeente daar niet over praten?

Bovenstaande zou zomaar een reële situatie kunnen zijn. Hoe gaan we er rondom energietransitie voor zorgen dat het voor iedereen beter wordt? Hoe zorgen we sowieso dat mensen prettig wonen? Vergaande energierenovatie van woningen heeft het in zich om ook de leefbaarheid, gezondheid, werkgelegenheid en welbevinden in wijken te verbeteren. Onderzoek toont dit aan. Hier moeten we over communiceren met elkaar. Door energiebesparing niet langer tot doel te verheffen, maar als middel in te zetten, kan het bijdragen aan ambities op andere beleidsterreinen en kan ingespeeld worden op de behoeften van de mensen in de wijk. Energierenovatie kan zo een middel zijn om wijkvernieuwing extra kracht te geven.